ASTRID

Het was op een
beurs in Arnhem dat ik haar leerde kennen, een half jaar geleden. Een grote
beurs waar erotiek, tatoeages en piercings centraal stond. Ik bladerde links en
rechts wat fotoboeken door en bekeek de stands. Links en rechts werd er ook “gewerkt”
een in elk pad hoorde je wel 2 of 3 tatoeëerders bezig, al dan niet voor een
belangstellend publiek. Maar niet iedereen deed dit. Nou ja, als klant moet je
er ook voor voelen om je “in de etalage” te laten behandelen, maar
ook als artiest moet je hier voor voelen.

De meeste
tatoeëerders hadden een stukje van hun kraam afgeschermd met een gordijn
waarachter ze hun werk deden, maar een enkeling deed dit zelfs voor de ogen van
een gapend publiek. Je moet er maar voor voelen. Nu was ik zelf ook
nieuwsgierig genoeg om erbij toe te kijken hoe tepelpiercings werden gezet en ringetjes
door navels verdwenen, maar toch…

Rond het grote
podium, waarop shows werden gegeven door dansers, stripteaseacts werden
opgevoerd en zelfs een milde vorm van een sideshow werd gegeven stonden de
kramen met seksfilms, dildo”s, tepelklemmen, sekspoppen, kleding en wat
dies meer zij. Ook daar keek ik mijn ogen uit en dronk een pilsje gedurende er
een wervelende dans op het podium werd opgevoerd. Het toppunt bleek te bestaan
uit het voorstellen van een Duitse pornoster met grote siliconenborsten. Nou
ja, toen had ik het wel gezien en vond ik het tijd om nog een rondje te lopen
rond die andere kraampjes.

Een stand was me al
eerder opgevallen. Geen schreeuwerige muziek uit kleine versterkertjes zoals
bij andere kraampjes of veel publiek dat vooral angstig toekeek bij het zetten
van de naalden door de huid. Een enkele tatoeëerder had zijn of haar eigen
fanclub c.q. modellen bij zich om de aandacht te trekken. Op de tafel, die
nogal achteraf stond, lagen alleen maar twee fotoboeken en een handjevol
visitekaartjes. “Astrid Tatoeage Shop” stond er op met een adres in
Putten. De eerste keer dat ik er langs liep leek de kraam onbezet, maar nu zat
er een knappe jonge vrouw achter die een kopje koffie tapte uit een thermoskan.

“Hoi” zei
ik, haar even aankijkend voordat ik het fotoboek open sla om te kijken wat haar
stijl is. Het was verrassend; geen hartjes met mama of namen, geen doodskoppen
of slangen, geen indianenhoofden of andere populaire zaken. Veel herkenbare
elementen uit schilderijen van Picasso, Klee en Corneille. Grote tatoeages,
maar ook kleine waren afgebeeld. Vol interesse neem ik ook het tweede boek in
mijn hand. En ja hoor, daar zijn ze toch! De zwaluwtjes, de dolfijntjes en de
kindertjes. Dat had al gauw gezien, dus blader ik op mijn gemak nog even terug
in het andere boek.

“Zin in een
bekertje koffie?” Vroeg ze opeens.

“Ja graag”
antwoordde ik en al snel waren we in gesprek over haar werk. Ze had gestudeerd
aan de kunstacademie en was toen via vrienden met tatoeëren in aanraking
gekomen. Na oefenen (op zwoerdlappen!) was ze uiteindelijk na lang aandringen van een vriend
op hem aan de slag gegaan en vond het leuk werk om te doen en ze bleek ook zeer
getalenteerd. Door mond op mond reclame kreeg ze steeds meer verzoeken van
mensen om zich te laten behandelen. Nu had ze in haar woning in Putten een
eigen studio geopend.

“Maar ja, het
is een klein dorpje waar de mensen zich echt niet laten tatoeëren hoor, hooguit
een kleintje dat verder niemand kan zien. Bij mij komen eigenlijk alleen maar
mensen op afspraak vanuit de rest van Nederland en soms een Belg of een
Duitser. Ik voel er weinig voor om het normale werk te maken eigenlijk, maar
ja, dat hoort er wel bij. Het mooiste vind ik als mensen zelf ideeën aandragen
die een beetje aparter zijn” vertelde ze. “Maar ja, van die sensatie
hoef ik het niet te hebben geloof ik.” Daarbij keek ze naar de
schreeuwerigere kramen verderop waar inderdaad heel wat meer toeloop was.

“Och, ik ben
niet zo”n marskramer die zomaar kan werken op zo”n kermis. Ik werk
alleen in alle rust in mijn eigen studio. Dat vind ik wat hygiënischer en
bovendien kan ik dan alle tijd nemen. Heb jij ook een tatoeage, dat je ervoor
interesseert lijkt?” Vroeg ze.

“Ja, en
toevallig ook een naar een voorbeeld van Corneille. Maar een heel kleintje hoor,
op mijn bovenarm. Kijk maar” en ik trek mijn jas uit en toon het haar.
“Ik ben er zelf niet zo tevreden over hoor, maar ja, nu zit “ie er
eenmaal en hem laten weghalen zie ik ook niet zitten.”

Ze vertelde meteen
dat zij anders werkte. Met een veel subtielere aanzet waardoor het resultaat
anders is en ze liet me met verholen trots een paar voorbeelden uit het boek
zien. Ik vond het erg mooi werk wat ik zag en vroeg haar of ze mijn tatoeage
opnieuw zou kunnen zetten, daarbij wat verbeterende correcties makend.

“Mag ik nog
even kijken? Het is soms wel te doen hoor, maar niet altijd.” Ze voelde
aan mijn huid en bekeek de tekening nog eens goed. “Ik zou het wel kunnen
hoor, maar dan gaat de nieuwe tatoeage over de oude heen. Je krijgt dan iets
donkerdere kleuren waar je tatoeage nu zit en het resultaat is dan wel een
grotere afmeting. Maar anders moet je me maar bellen, dan kunnen we een keer een
afspraak bij mij thuis maken.”

Ik beloofde haar er
nog eens over te denken, hoewel ik mijn besluit eigenlijk al genomen had, en haar
dan op te bellen. We praatten nog wat door over haar andere activiteiten die
vooral uit decoreren bestaan en schilderen zonder veel werk te verkopen. Ze
bleek een groot bewonderaar te zijn van de Cobrabeweging en wist hier erg veel
van.

Ik had beter meteen
een afspraak kunnen maken denk ik, want, hoe het gaat, het kaartje verdween in
mijn portefeuille en bleef daar zitten. Ik nam me verschillende keren voor haar
te bellen maar daadwerkelijk kwam het er maar niet van.

Tot vorige week
tenminste. De zon scheen en ik kleedde me uit in de zon. Ik herinnerde me het
kaartje en zelfverzekerd, wetend wat ik wilde, nam ik de telefoon in de hand.

“Hé, leuk dat
je belt zeg… Nee, ik nog wie je bent hoor, jij was toch degene met de vogel die
je wilde laten opwerken?” Vroeg ze. Ik bevestigde het en we hadden al snel
een afspraak gemaakt, niet te laat op de ochtend. Het is een heel eind reizen
met de trein en ik vertelde haar direct dat ik er wel van uitging dat het in
een sessie zou kunnen gebeuren. Dat was geen probleem verzekerde ze me.

Vanmorgen dus in de
trein gestapt en nu sta ik bij haar in de straat. Eigenlijk ben ik wel
zenuwachtig. Ik loop over de stoep, zoekend naar het juiste huisnummer.

“Hallo! Jij
bent Martin hè?” Hoor ik opeens. Als ik me omdraai zie ik haar staan en ze
komt al op me af gelopen. Ook al is de entourage heel anders dan op de beurs,
toch herken ik haar meteen.

Vriendelijk lachend
komt ze op me af gelopen.

“Ja, ik dacht
al, laat ik maar naar buiten kijken zo nu en dan. Ik woon hier achter de andere
woningen in een huisje dat eigenlijk een tuinhuis was dus daarom is het nogal
lastig te vinden, dat hebben alle klanten. Maar kom mee, dan spreken we nog
eventjes door over de mogelijkheden.”

Ik loop met haar
mee met mijn hart bonkend in mijn keel. Niet alleen door de adrenaline die bij
voorbaat al door mijn aderen begint te stromen als ik aan die naald denk. Het
komt ook omdat ze nog veel mooier is dan ik me herinnerde. Ze draagt een kort
zwart rokje waar haar benen prachtig onderuit steken. Daarboven een wikkelbloes
van batikstof en zo te zien daaronder niks en haar groene ronde ogen kijken
opgewekt en monter.

“Zo, hier is
het!” We staan voor leuk klein huisje met houten luiken voor de ramen. “Kom
maar achterom hoor” zegt ze en loopt me voor door haar woeste tuin. Dan
komen we bij een brede openstaande deur. “Dit was vroeger het opberghok
voor het tuingereedschap” licht ze toe. “Maar ja, nu wordt er met
ander gereedschap gewerkt! Lust je wat te drinken na de reis?”

Al snel zitten we
met een fles bronwater in ons midden en drinken aan onze glazen. Ze wil nog
eens goed naar mijn arm kijken en naar de kopie van de tekening en vergelijkt
deze stilzwijgend. Ik wacht haar diagnose maar gelaten af. Als ze met haar
vinger denkbeeldig over mijn huid tekent krijg ik het er warm van. Ik vermaan
mezelf geen bijgedachten te hebben want wat ze doet is immers puur
professioneel.

“Ik zal je
uitleggen wat mogelijk is. Maar de tatoeage wordt wel een stukje groter hoor.
Kijk,” en ze legt haar vingers om mijn arm. “Hier begin ik en dan
valt dit beeld weg daaronder” en ze wijst op de tekening. Ik zie wat ze
bedoelt en vertrouw op haar vakmanschap. Met een dun potloodje schetst ze wat
ze van plan is. “Ik vind het een hele mooie tekening voor een tatoeage! Ik
beloof je dat ‘ie een stuk beter wordt dan dat ‘ie nu is als ik klaar ben.
Maar, wat veel belangrijker is, ben jij er nog zeker van dat je het wilt laten
doen nu je dit gehoord hebt?”

“Ja hoor, ik
heb er al lang genoeg over nagedacht maar alleen wist ik niet waar ik het kon
laten zetten, maar ik heb je werk gezien en ik heb alle vertrouwen in je.”

“OK, zullen we
dan maar?”

Ik loop achter haar
aan, verlekkerd kijkend naar haar mooie kontje dat wiegend het rokje op en neer
beweegt om me af te leiden van het idee van priemende naalden in mijn lichaam.
Ik mag alvast gaan zitten op een sofa terwijl zij de verf voorbereidt.

“Fijn, je hebt
je al geschoren zie ik.” Dan ontsmet ze mijn huid die daarop koud aanvoelt
en ik voel me duidelijk niet erg op mijn gemak hierbij. “Tja, ik zie het
al. Je vindt het niet leuk hè? Troost je, ik ben net als de tandarts, alleen
zeg ik niet dat je er niets van zult voelen. Maar achteraf zeggen al mijn
klanten dat de pijn toch wel meeviel. Maar ja, gevoelloos kan ik het niet.”

Ik knik nerveus en
voel hoe zenuwachtig ik word.

“Ik begin met
de contouren eerst te doen. Daarna zet ik de kleuren en dan zie je pas hoe het
wordt, dus schrik maar niet hoor” zegt ze met haar zachte beetje hese
stem. Ik knik alleen maar hoewel ik mijn hart in mijn keel voel kloppen.

Ze knipt een lamp
aan en doopt het nieuw uit de verpakking genomen naaldje in een schaaltje
donkerblauwe inkt. Geconcentreerd trekt ze mijn huid strak en dan hoor ik het
gezoem van het pistool net voor ze me daarmee aanraakt. Ja, het bekende gevoel.
Alsof je onder een naaimachine ligt trekt ze een dun stekend streepje over mijn
vel dat ze snel afdept. Daarna doopt ze het naaldje weer in de inkt en het
volgende stukje zet ze weer zelfverzekerd. “En? Gaat het nog? Als even
wilt pauzeren, moet je het maar zeggen hoor!”

“O nee hoor,
nu is het begin gemaakt en valt het alweer mee. Ga voorlopig maar door.”

“Als ik zin
heb in een sigaret of het even te pijnlijk wordt dan geef ik wel een seintje.”

Ze draait zich weer
even om en kort daarop hoor ik weer “bzzzzz” en beweegt de naald
verder naar beneden.

“Hé, het gaat
goed hoor! Je voelt je er geloof ik niet zo prettig onder hè?” Ze strijkt
met haar hand het haar uit mijn gezicht. Nu pas voel ik dat zweet, en dat ligt
niet aan de temperatuur. “Ontspan je maar hoor, als je dat kunt. Ophouden
gaat nu toch niet meer. We hebben al bijna de helft gehad. Goh, je hebt het er
echt zwaar mee hè?” Ze streelt over mijn voorhoofd en ik kijk haar
knikkend aan. Haar rode lippen glimmen in het licht en haar kastanjebruine
haren vallen sluik naar voren. “Zullen we verder gaan?” Ik knik
alleen maar.

Als ik opzij kijk
om te zien hoe het vordert wil ik dit eigenlijk niet. Ik kijk liever naar het
plafond en laat ik het maar gebeuren. Maar nu valt mijn oog op haar borsten
onder de kleurig katoenen stof en zie zelfs waar haar tepels zichtbaar met haar
ademhaling op en neer bewegen. Ze draait zich weer om het naaldje vers te dopen waarbij de lamp haar
silhouet duidelijk aftekent. Stiekem kijk ik verder naar beneden en zie haar
mooie gladde benen onder haar rok uit komen. “Bzzzzz” weerklinkt het
weer en ik voel de schrapende beweging over mijn arm krassen.

“Wordt je er
geil van?” Vraagt ze opeens.

“Nee hoor, ik
kick niet zo op pijn. Hoezo?”

“Nou, ik zie
je wel kijken hoor, en ik doelde er ook niet op dat je het zetten van een tatoeage
op zou winden. Maar je zit de hele tijd naar mijn benen en borsten te staren.”
Ik voel me betrapt en sla snel mijn ogen neer. Vanuit mijn ooghoek zie ik wel
hoe ze haar benen ver uit elkaar laat staan nadat ze zich weer omdraait. “Bzzzzz,”
hoor ik en voel ik weer.

“Bijna niemand
die ik tot nu toe ken vond het fijn hoor om het te voelen. Het zijn ook heel
wat prikjes die je krijgt. Maar, als het je afleidt om naar mij te kijken maakt
me dat niet uit. Ik heb mijn werk ook vaker naakt gedaan toen iemand dat vroeg.
Ik vond het eerst wel een vreemde vraag, maar ik heb inmiddels wel gemerkt dat
andere klanten dit ook leuk vinden. Ach, wat maakt het ook uit… Een tatoeage is
altijd een stukje ijdelheid en het laten zien van je eigen lichaam is
hetzelfde. Een soort exhibitionisme eigenlijk. Maar ja, ik kan je
geruststellen. Ik heb ook wel zin in een sigaret en eventjes een korte pauze.
We zijn al een heel stuk op weg hoor, het blauw is nu helemaal klaar. Of heb je
liever dat we meteen doorgaan?”

Opgelucht haal ik
adem. “Nee hoor, op een korte stop heb ik niks tegen Astrid. Maar ik moet
je wel gelijk geven, zodra het klaar is ben je de pijn al snel vergeten.
Bovendien valt het ook wel mee hoor, zo’n pijn doet het niet. Mijn tandarts
wantrouw ik meer als jou wanneer hij zegt dat het geen pijn doet.”

“OK, dan even
een half uurtje rust! Heb je ook zin in een croissantje? Dan zet ik de oven
even aan, en leg ik er voor jou ook een paar bij.”

“Dat lust ik
wel, ja, lekker.”

Ze wrijft mijn
verse tatoeage nog een keer droog en dept over het mishandelde vel. Met
enigszins wankele benen sta ik op en volg haar naar de keuken waar ik ga zitten
aan de ruimte eettafel die daar staat. Als ze zich voorover buigt om
voorgebakken broodjes te pakken kijk ik naar haar rok, ik ben maar een man. Ze buigt
volgens mij extra diep voorover en als haar rokje daardoor omhoog komt zie ik
tot mijn verbazing dat ze geen ondergoed draagt daaronder. Plotseling naar mij
opkijkend weet ik door haar blik dat ze me heeft betrapt en glimlachend legt ze
het deeg op de bakrooster.

“Bevalt het je
wat je zag?” Vraagt ze als ze weer naast me zit. Ik krijg een rood hoofd
van schaamte. “Hey, sorry hoor, maar het viel niet te overzien… Je moet
zelf weten wat je draagt hoor en wat mij betreft hoe minder hoe beter als ik zo
vrij mag zijn…”

“Wacht maar af
dan, dan zal ik je dadelijk wel verrassen Martin. Maar dan moet je zelf ook wat
uittrekken, want anders vind ik het niet eerlijk. Voor die tijd gaan we eerst
eventjes wat eten, want de broodjes zijn zo klaar. Weet je” vervolgt ze, “ik
verdiende op de academie altijd bij als model. Toen kwam ik er tot mijn eigen
verbazing achter dat ik het best wel opwindend werk vond. Als ik er niet voor
betaald werd had ik het wel vrijwillig gedaan. Nu word ik er niet voor betaald,
maar ik loop nog steeds graag zonder kleren. Als ik geen klanten heb en ik geen
bezoek verwacht loop ik meestal gewoon bloot, vooral als ik schilder. Tja,
sommige mensen hebben daar moeite mee en ik wil ze dan niet daarmee
confronteren, vooral hier op de Veluwe. Voor je het weet heb je problemen met
de buurt want echt tolerant zijn ze hier niet…”

“De broodjes
zijn klaar!” Zegt ze en ze loopt naar de oven die de lucht van vers
gebakken brood door de keuken verspreidt. Ze snijdt de croissants doormidden en
legt ze op een schaal die ze op tafel zet. Roomboter, kaas en jam worden er
naast gezet en we wensen elkaar smakelijk eten nadat ze me ook nog heeft
voorzien van een mok sterke koffie. Gulzig vallen we aan en al snel laat ik me
verzadigd achterover zakken.

“Ik kan er
weer tegenaan Martin, zullen we verder gaan?”

Ik ken de weg al
dus sta ik op om de studio weer binnen te lopen, nog nadenkend over haar
eerdere belofte.

Ze is me voor, want
voordat ik een hint kan geven vraagt ze me.”Wil jij ook je kleren
uittrekken, anders mag je niet meer gluren hoor! Dan trek ik wel even een grote
katoenen onderbroek aan!” Ik zeg haar snel dat het niet hoeft van mij en
geef het goede voorbeeld door mijn T-shirt over mijn hoofd te trekken en onder
de ligstoel te droppen.

“Hoeveel wil
je dat ik uittrek?” Vraagt ze als ze de lamp aanknipt en de gordijnen
daarna sluit.

Dan zegt ze “Ik
help je wel even.” Ze komt voor me staan en knoopt eerst haar blouse los
waarna ik vrij zicht heb op haar stevige borsten die zongebruind zijn. Ze trekt
dan aan de knoop van mijn broek en trekt die samen met mijn ondergoed naar
beneden. Haar rokje blijkt te worden opgehouden door slechts twee drukknoopjes
en ze laat het van zich afglijden met een soepele heupbeweging. Mijn vermoeden
wordt bevestigd. Ik had alleen een glimp van haar opgevangen tot nu toe, maar
nu zie ik dat ze alleen maar een smal stripje kortgeknipt schaamhaar boven haar
kutje heeft en verder kaal geschoren is.

“Ga alvast
maar zitten hoor, dan maak ik de rode verf even aan.” Alsof er niks aan de
hand is loopt ze naar de tafel en pakt wat rode inkt die ze in een schaaltje
aanmaakt, het naaldje daarna schoon makend. Ik stap uit mijn broek die op mijn
voeten ligt en ga weer liggen.

“Leg je hand
maar rustig op mijn been als je dat fijn vindt hoor, maar van mijn kutje moet
je afblijven. Ik moet me wel kunnen concentreren op mijn werk hoor, ook in jouw
belang!” Ze neemt mijn arm vast, pakt het gaasje eraf en “bzzzzz”
laat ze het motortje weer snorren.

Ik voel haar gladde
egaal gebruinde benen en mijn ogen bekijken haar stevige dikke tepels die
verticaal op haar borsten naar voren staan.

“En? Bevalt
het je zo een beetje beter, voel je jezelf zo wat meer op je gemak? Nog een
klein uurtje. Dan ben ik klaar met het werk en je hebt dan wat meer ruimte als
je wilt.” Dan legt ze haar benen over elkaar en mijn vingers zijn
opgesloten tussen haar dijen. “Is het zo wat beter voor je, of ben je nog
zo gespannen?”

“Als je nog
even doorgaat kom ik me de volgende keer voor mijn plezier laten tatoeëren. Het
voelt nog steeds niet al te fijn aan als je met je apparaatje over me heen gaat
maar ik heb nu wel voldoende afleiding hoor” en heel even knijp ik in haar
benen.

Als ze het pistool
weer in de verf doopt knijpt ze met haar rubberen handschoen in mijn lul die
direct groeischeuten krijgt. Als ze dit voelt zegt ze dat ik nog even geduld
moet hebben.

“Als de tatoeage
klaar is zal ik er voor zorgen dat jij ook klaar komt” zegt ze zacht, mij
daarbij in de ogen aankijkend. Dan voel ik weer hoe ze het naaldje door mijn
huid laat ploegen. Ik kijk naar mijn bovenarm en inderdaad, het kleuren gaat
gelukkig sneller dan de lijnen. Ze slaat haar benen van zich af en met een ‘alleen
kijken hè’ zit ze met gespreide benen naast me. Ik geef mijn ogen de kost en
wrijf zachtjes over haar benen naar boven tot ik bijna haar kruis raak. Ze is
zacht en warm en ik werp snel nog een blik over haar opgerichte tepels.

“Maakt het jou
opgewonden als je tatoeëert?” vraag ik voorzichtig.

“Nee joh, ik
voel me wel vaker geil. Gelukkig! Het is wel goed te combineren soms, maar dat
is afhankelijk van de klant. Reken er maar op dat ik meestal netjes gekleed
mijn job doe hoor! Weet je, als het zo uit komt, dan laat ik me wel eens gaan
en vind ik het fijn om het naakt te doen. Zie het maar als een kleine extra
service, bij de prijs inbegrepen. En een handjob, och ja, dat hoort er dan ook
bij hè…” “Bzzzz” “Nog een keer Martin, dan is het rood ook
al klaar. Daarna doe ik het groen en je vogeltje is herboren!”

Ik zie bewonderend
hoe ze haar werk doet, het ziet er inderdaad prachtig uit. “Even inkt
aanmaken hoor” zegt ze en pakt mijn hand vast. Ze legt hem op mijn eigen
kruis over mijn al hard geworden penis. “Speel maar even met jezelf hoor,
als je dat wilt. Ik ben er zo weer voor je” en ze bereidt de groene
kleurstof voor.

Wanneer ze zich
omdraait en het naaldje heeft schoon gemaakt kijkt ze onder mijn vingers. “Die
heeft zijn best gedaan!” lacht ze als ze mijn opgewonden erectie ziet. “Leg
je hand maar weer op mijn been hoor, dan houd je die arm tenminste stil.”
Als ik braaf gehoorzaam spreidt ze haar benen verder uit elkaar en trekt ze
mijn hand verder naar boven tot ik haar vochtige kutje raak.

“Netjes over
mijn lipjes leggen hoor, en niet te veel bewegen, anders schiet ik misschien
uit.” Ik vergeet helemaal als ze het apparaat weer aanzet dat het stekende
gevoel weer begint.

Na een kwartiertje,
waarin ik mijn hand heel stil heb gehouden legt ze haar rubberen hand over mijn
vingers en duwt ze een vinger in haar hete kutje. Warm smerend vocht maakt mijn
vinger nat en ik voel haar kutje soms samenknijpen als ze de naald in de inkt
doopt en ze glimlachend naar mijn pik kijkt. Het voorgeil loopt over mijn eikel
en is zelfs op mijn buik gedropen waar zich een glimmende plek heeft gevormd.

“Je vindt het
toch wel opwindend hè, als je wordt gestoken?” Lacht ze me toe. Ik vertel
dat dat ook wel het geval zou zijn zonder haar pistool in mijn vel. “Maar
het klopt, het leidt wel af. Stel je maar eens voor wat ik nu anders zou doen.”

“Bzzzzz”
is het antwoord wat ik hoor maar ze heeft een brede glimlach over haar gezicht
geplooid als ze het doet.

“Zo Martin,
kijk eens! Het resultaat is al te zien. Nog even wat groene schaduw aanbrengen,
dan is het klaar. Vanaf nu mag je de vogel herdopen tot Feniks volgens mij,
want hij is wel herboren!” Ik kijk naar mijn arm en inderdaad, het ziet er
prachtig uit.

Nog drie, vier keer
doopt ze het puntje in de inkt en legt dan het pistool weg in een schaal en
bedekt mijn bovenarm onder een laagje vaseline. Nog steeds zit mijn vinger diep
in haar hete poesje, bewegingloos.

“Vind je het
mooi zo?”

“Oh Astrid, ik
vind het prachtig! Als ik geweten had dat dit mogelijk was dan had je me al
veel eerder gezien. Het is echt grandioos wat je gedaan hebt!” Ik draai m’n
bovenarm naar de spiegel die ze me voorhoudt en daardoor laat ik haar los. Als
ze me tevreden aankijkt en dan de spiegel teruglegt zich ziet ze nog net hoe ik
mijn vinger aflik als ze zich weer omdraait.

“Je hebt je
dapper gedragen hoor, dat verdient een beloning vind ik” zegt ze. “Normaal
ga ik nooit verder dan aftrekken met mijn handschoenen aan. Dit vind ik een
hele mooie speciale tatoeage en ik wil er even een paar foto’s van maken voor
mijn boek. Maar vandaag ben ik ook hartstikke geil geworden en, als je het niet
erg vindt, zou jij me dan willen vingeren?”

“Dat hoef je
niet zo verlegen te vragen hoor, ik zou dit heel graag doen als het mag. Het
liefste zou ik je zelfs met mijn tong laten klaarkomen en nog meer van je
proeven na de ene vinger die zo lekker smaakte.”

“Waar komt dat
nou door?” Vraagt ze, geen antwoord verwachtend. “Mag ik je kussen?”

Voorzichtig beweegt
ze haar hoofd langzaam op mij af. Nog voordat ze mijn lippen raakt hoor ik hoe
ze haar rubberen handschoenen uittrekt en als ze mij aankijkt voel ik haar
armen om mijn rug sluiten.

“Je zei net
dat je me wilde likken hè? Meende je dat?”

Ik sta op van de
ligstoel en druk haar tegen me aan, mijn handen om haar stevige ronde billen
leggend. Ze wipt op haar tenen om me te kussen en ik voel daarbij haar harde
hete tepels tegen mijn borst. Mijn pik is hard en heet, druipend van het
voorvocht dat er al spontaan is uitgelopen en drukt tegen haar buik. Ik open
mijn lippen als ze haar mond tegen mij aan drukt en al snel voel ik het puntje
van haar tong mijn mondholte verkennen. Verlegen antwoord ik door met mijn tong
over die van haar te voelen. Haar lenige tong zorgt ervoor dat ik mijn schroom
al snel verlies en zuigend wordt ik willig in haar gezogen.

“Belofte maakt
schuld” zegt ze als we na minutenlang liefkozen onze kus verbreken. Ze
gaat nu zelf op de sofa liggen met ver uit elkaar gespreide benen. “Jij
lustte graag poesje?” Vraagt ze. “Die van mij wil graag worden
opgegeten!”

Snel laat ik me
tussen haar knieën op de vloer zakken en gretig bekijk ik haar kutje. Ze is
werkelijk prachtig mooi met haar slanke taille en ronde tieten. Ik ruik de
lucht van haar vagina en zie hoe haar lipjes vochtig naar buiten steken. Ik
zuig me vast over haar poesje en mijn tong dringt zich zachtjes in haar natte
kutgaatje. Tastend en knijpend voelen mijn handen in haar borsten terwijl ze
zich zuchtend achterover laat zakken, mijn gezicht in haar kruis drukkend.

“O Martin, dat
is lekker als je dit doet… Knijp maar met je lippen over mijn klitje ja… Ja, o,
dit is heerlijk…”

Me lavend aan haar
nectar raak ik zelf steeds meer opgewonden en er is niks voor nodig om me klaar
te laten komen. Ik dring me dieper tussen haar benen en laat mijn tong verder
naar beneden zwerven tot ik haar kontgaatje voel. Draaiend duw ik het gaatje
verder open en neuk haar aars met mijn tongpuntje. Kreunend reageert ze door
trillend met haar benen op de grond zichzelf omhoog te drukken. Als ik weer
naar boven beweeg en mijn lippen om haar klitje leg en mijn tong snel op en
neer laat gaan verstilt ze helemaal, maar haar kutje voel ik pulserend samen
krampen.

Ze duwt me van haar
af en laat zich naast mij op haar knieën vallen. Dan neemt ze mijn pik in haar
handen en tegelijkertijd trekt ze me naar zich toe. “Nou ga jij maar even
zitten” en ze leidt me omhoog de sofa op. Haar hijgende adem speelt over
mijn nog lekkende eikel. Met haar hand maakt ze trage aftrekkende bewegingen en
ze legt een vinger in mijn bilspleet. Ik weet dat ik het niet lang meer volhoud
voordat mijn zaad ga verliezen. Als ze mijn eikel in haar mond zuigt voel ik
meteen al dat ik onvermijdelijk klaar ga komen. Schokkend schiet mijn buik van
voren naar achteren en loos ik mijn sperma tussen haar lippen terwijl haar
vingers zich vast om mijn lul sluiten.

“Wow! Ik
geloof dat we dit allebei konden gebruiken” zegt ze als we allebei naast
elkaar op de grond zitten. We zijn geen van beide in staat om ons te bewegen
gedurende een paar minuten. Dan staan we op en voltooien onze ontlading in een
laatste kus.

“Nog wel even
foto’s maken!” zegt ze en pakt haar camera. “Op je arm heb je een
mooie vogel, maar jij bent zelf ook een hele lekkere vogel hoor. Jullie passen
wel bij elkaar!”

Als we onze kleren
weer hebben aangetrokken en ik de tatoeage heb afgerekend loop ik trots en
tevreden terug naar het station waar ik op het perron wacht. De trein rolt
binnen en als ik de deurstang vastpak voel ik mijn jasarm schuren over mijn
gekke kip. In de trein zittend denk ik bevredigd terug en dank ik Astrid voor
alles.

Taboe